Co jedzą skoczkowie ?

ENERGIA DO DALEKICH LOTÓW

Do uprawiania skoków narciarskich predysponuje specyficzny typ budowy ciała, w literaturze określany jako leptosomatyczny (ektomorficzny). Jest to sylwetka w której, przeważają wymiary długościowe ponad szerokościowymi. Charakteryzuje się niską masą ciała, wydłużonym tułowiem, smukłymi kończynami, pociągłą twarzą i szyją, wąską miednicą oraz barkami. Skoczkowie, mimo niskiej wagi, mają korzystny stosunek beztłuszczowej masy ciała (mięśni, kości) do tłuszczowej oraz większą niż przeciętna gęstość kości. Spośród wszystkich sportów zimowych, skoki narciarskie generują najniższe zapotrzebowanie na energię [1]. Podczas wywiadu dla TVP Sport, Adam Małysz przyznał, że gdy był czynnym zawodnikiem pilnował by nie przekraczać 1500 kcal dziennie [6]. Dla porównania, zapotrzebowanie kaloryczne elitarnych biegaczy narciarskich wynosi dla mężczyzn ok. 8126 kcal/dobę , a dla kobiet 4780 kcal/dobę [7].  Można wyróżnić kilka istotnych elementów kształtujących potrzeby energetyczne skoczka. Jako pierwsze należy wymienić warunki w jakich odbywa się rywalizacja. Przebywanie na wysoko położonych terenach górskich, zwiększa zapotrzebowanie na energię, glukozę oraz zaburza gospodarkę wodną. Ponadto niskie temperatury utrudniają wykorzystanie glikogenu mięśniowego, przez co wysiłek staje się bardziej energochłonny. Drugim ważnym czzynnikiem jest wiek zawodników, młodzi adepci skoków narciarskich muszą jeść więcej, gdyż ich organizm nadal rozwija się i dojrzewa [1].

ILE KCAL POWINNI JEŚĆ SKOCZKOWIE ?

Zawodnik o masie ciała 72,7 kg w okresie umiarkowanego obciążenia treningowego powinien dostarczać ok.4700 kcal dziennie, a podczas wzmożonej aktywności ok. 5100 kcal dziennie. Oprócz startu w zawodach, również trening ( m.in. chodzenie w ciężkim sprzęcie po górskim terenie, bieganie, gimnastyka ) skoczka generuje duże zapotrzebowanie energetyczne [1].

DIETA SKOCZKA

WĘGLOWODANY

W dyscyplinach związanych z krótkim, intensywnym wysiłkiem, jak skoki narciarskie, udział węglowodanów w dostarczaniu energii jest większy niż kwasów tłuszczowych. Dlatego też węglowodany powinny stanowić ok. 60% puli energetycznej diety. Głównym celem wysokiej podaży tego makroskładnika, jest dostarczenie glukozy zużywanej preferencyjnie podczas wysiłku i uzupełnienie zapasów glikogenu [1].

BIAŁKO

U skoczków narciarskich, odnotowuje się niską podaż białka w diecie. Aby utrzymać cenny gorset mięśniowy, zaleca się by podaż białka w okresie umiarkowanego obciążenia treningowego była na poziomie 2,1 g na kg mc./dobę. Wartość ta rośnie do 2,2 g w okresie wzmożonej aktywności [1].

TŁUSZCZE

Tłuszcze to najbardziej energetyczny składnik diety, przez co łatwo pozwalają pokryć wysokie potrzeby energetyczne skoczna, wynikające z charakterystyki uprawianej dyscypliny. W okresie z umiarkowanego wysiłku przekłada się to na podaż 2 g/kg mc./dobę. Wartość ta rośnie do 2,1 g w okresie wzmożonej aktywności [1].

WITAMINY I SKŁADNIKI MINERALNE

Wysiłek fizyczny może zwiększać zapotrzebowanie na wybrane witaminy i składniki mineralne. Skoczkowie notorycznie przebywający na dietach niskoenergetycznych mogą mieć problem z pokryciem zapotrzebowania na wapń, żelazo, cynk, witaminy z grupy B oraz antyoksydanty, jak witamina C, E i beta–karoten [1].